16/8 7 weken . . . ;-)) . . . maar ik mag nu nog niet euforisch worden hé (alhoewel)

Ze is een hyperactieve hond, probeer dat maar eens kalm te houden, lukt echt niet hoor !!

Persoonlijk zie ik de "slaagkansen" alsmaar kleiner worden . . . .

Zou het niet beter zijn dat . . . . .zucht . . . . ik zal het maar niet zeggen, nu nog niet

 

Free counters!

Leven met een epi-herdershond . . . .

13 maart 2011 Wat een rotdag !!

Zondag 13 maart 2011 om 05u30 zag ik iets om nooit meer te vergeten. Toen lag mijn hond te kronkelen in haar bench, juist nadat ze gegeten had. Op dat moment dacht ik : nu is het gedaan met mijn woefke ! Rap opnemen om dat op een of andere manier nadien aan de dierenarts te kunnen laten zien. Natuurlijk, het moest weeral in een weekend gebeuren hé ! Efkes mijn verstand op nul gezet en beginnen surfen op't net want een dierenarts vind je toch niet op dat moment.

Epilepsie of niet ?

Na wat zoekwerk op 't net en de nodige filmpjes op YouTube ben ik dan tot de conclusie gekomen dat het wel eens epilepsie zou kunnen zijn, ik ben wel gene "doktoor" maar die signalen waren voor mij toch wel duidelijk genoeg.

Ik weet het, op't net staan veel nonsens (vooral in die forums) maar ik had me dus ook gefocust op bepaalde sites van dierenartsen en dierenklinieken. Door de vergaarde informatie ben ik wel wat rustiger geworden en beginnen nadenken hoe ik op dat moment mij het beste uit de slag kan trekken, wat mijn hond betreft.

"Nog niet panikeren" dacht ik, het is pas de eerste epi-aanval.

Alhoewel, het is pas de eerste die ik zag. Wat als ze daarvoor al aanvallen gehad heeft ???? En hoeveel al ???? Ik had het nog nooit eerder gezien ! Dus dan toch weer een beetje paniek . . . Wat als . . . . . Wat als . . . . .

En er zijn immers verschillende fases in diene epilepsie hé. Efkes afwachten op het verdict van de dierenarts vooralleer ik spoken gaan zien.

Toxoplasmose, was da ???

Daar ik in't weekend veel dierenvrienden tegenkom, vroeg ik " hebben jullie ervaring met epi-honden?". Wel ja, heel wat geleiders blijken op één of andere manier te maken te hebben met epi-honden. Een zekere Patricia stelde mij gerust : "Het zou wel eens door toxoplasmose kunnen zijn dat ze die aanvallekes krijgt"

Toxo watte ???? Dus hierbij kreeg ik te horen wat dat juist was, wel ja, het zou wel eens kunnen dat mijne Clooney daar last van heeft, ze vreet ook alles op wat ze kan vinden in de tuin he, van duiven- en kattestront tot champignonnekes ( in de herfst dan). moest het dat zijn, ben ik gerust. Met wat pillekes is dat volledig onder controle te houden. MAAR, wat als het dat NIET is ???

Ik moest dus ook op zoek naar een dierenarts die mij op een degelijke manier kan helpen. Ene die luistert naar mijn verhaal en die niet zomaar de standaard pillekes voorschrijft omdat het zo moet.

Dus de volgende rondvraag was : "Kennen jullie een dierenarts die ervaring heeft met epi-honden ?"

Op een gegeven moment wisten Eddy en Greta mij te vertellen dat er in Luik een dierenarts zat die vooral homeopatisch te werk gaat en al veel honden geholpen heeft die door andere dierenartsen afgeschreven waren. Ze waren zo vriendelijk op mij "op te laden" en mee te pakken naar Luik.

En nu maar afwachten. . . .

Grote teleurstelling

Op naar Luik dus, gewapend met hond en een pakske stront (ah ja, kon hij dat ook onderzoeken hé) en hoop op een goede afloop.

Gelukkig had ik dat filmke van haar eerste aanval op mijne GSM staan, kon ik dat laten zien want mijne "parlez de francais" is ook alles behalve. Geen nood ( wat dat frans betreft) want ik had twee "tolken" bij.

"Dit is duidelijk een epilepsie aanval" zei de dierenarts. Hij heeft bloed getrokken (ik hoopte nog steeds op die toxoplasmose), kakske in pakske werd ook opgestuurd voor onderzoek. Hij stelde veel vragen, nam zijn tijd voor het onderzoek en schreef dan enkele medicijnen voor. Ik ga niet zeggen wat voor medicijnen, tenslotte moeten we uitzoeken waar de hond het beste op reageerd, en dat kan enige tijd in beslag nemen.

Twee dagen later moest ik bellen voor de uitslagen, toen kwam de teleurstelling : " Het bloedonderzoek heeft niets opgeleverd, alles is normaal"

MILJAAR !!! Gene toxoplasmose dus !! Verdomme, en ik had nog zo gehoopt dat het wel zou zijn.

Wat is de trigger dan ????

Tja, wat geeft de aanleiding tot die aanvallen ? Kan vanalles zijn, en hoe dikwijls heeft ze die al niet gehad zonder dat ik het wist ?? Zal ik ook nooit te weten komen.

Wat ik nu wel weet is, dat ik vanaf heer eerste aanval in maart beneden in de zetel slaap, alle dagen dus, gewoon op de aanvallen te kunnen tellen en het welzijn van mijn hond zo veel mogelijk te kunnen verzekeren. Tijdens die aanvallen kan ik niets doen, alleen er voor zorgen dat ze zich geen pijn doet nadat ze weer bij komt.

Ik heb een heel energieke hond, vol levenslust en drang om te werken, dus zijn er veel die denken dat ze die aanvallen krijgt door . . . . stress! Tja, dat is nu HET woord van de eeuw hé. Het kan zijn natuurlijk, maar er zijn zo veel factoren die daar een rol bij spelen!

Epilepsie kan door allerlei zaken komen, te veel om op te noemen. Nu is het puzzelen om een oorzaak te vinden, ALS je ze kan vinden.

Eén ding weet ik zeker, als ik niet thuis ben, zit ze in haar bench en ben ik toch een beetje geruster moest ze dan een aanval krijgen en ze komt daarna weer bij, kan ze zich niet kwetsen als ze "zat" op haar poten staat. Ze kan dan eventueel steun zoeken tegen de zijwanden van haar "huisje" dat ze toch al heel haar leven kent en beschouwd als een plaats waar ze gewoon tot rust kan komen (en dus ook met rust gelaten wordt)

Nu is het wel moeilijk om aan mijn hond te zien, wanneer er eventueel een aanval "op komst" zou zijn, gewoon door haar temperament. Doelloos ronddwalen doet ze (nog) niet, denk ik toch niet, want nu ben ik toch overdreven op jacht naar veranderingen in haar gedrag, die er momenteel eigenlijk niet zijn, maar ja, hoe zou je zelf zijn hé.

De juiste dosis bepalen, hoe moet je dat aanpakken ?

En nu op zoek naar de juiste medicijnen en vooral op zoek naar de juist dosis, wat niet gemakkelijk zal zijn. De kans is immers groot dat je in het begin meer aanvallen krijgt, doordat het lichaam de medicijnen moet "leren aanvaarden" om zo de termijn van de aanvallen te verlengen, of doordat de hond daar gewoon verkeerd op reageert. In ieder geval zal het niet simpel zijn, niet voor mij en ook niet voor de hond, want iedere aanval is er één te veel !!!!

Dus in het begin zal er met de dierenarts veel overlegd moeten worden, veel aanpassingen gebeuren, dus veel zoekwerk moet gedaan worden om te bepalen wat juist en goed is voor mijn hond. Niet simpel dus en eens epi ALTIJD epi, dat moet ik wel in gedachte houden! Je geraakt het nooit meer kwijt, alleen hopen dat de aanvallen zeer lang wegblijven.

Geen goed oog in

Jammer genoeg heb ik er geen goed oog in. Doordat ik vroeger nooit een aanval heb opgemerkt en nu ineens veel op korte termijn , zie ik het somber in. Ik tel nu op een periode van 2 maanden 12 epi-aanvallen, dat is heel veel, vooral omdat ze zo plots zijn opgedoken.

De eerste twee gebeurden tussen 04u30 en 05u30 in de morgen, nu staat er geen "vaste" tijd op. Het kan alle momenten gebeuren, of ik nu aan mijne PC zit te tokkelen, zelfs als ze bij mij in de zetel ligt, krijgt ze evengoed die aanvallen. Ik kan je verzekeren wanner je hond een aanval krijgt, terwijl ze in je armen ligt dat de traantjes rijkelijk vloeien (ja zelfs bij mij). De ene keer krijgt ze die als ze wakker is en gewoon aan het rondlopen is of gewoon in de tuin ligt te gapen naar de vogels, de andere keer tijdens de slaap.

Meestal zit er twee weken tussen de aanvallen, en dan kan ze wel er vier achter mekaar krijgen op een tijdspanne van 6 uur, raar is dat, gewoon raar . . . . . en dan 10 dagen later ééntje en dan weer 13 dagen later 4 na mekaar.

Wat mij wel opvalt is dat ze het steeds moeilijker krijgt om "normaal" te ademen na de aanvallekes, vooral na diegene die ze krijgt tijdens de slaap, dan staat ze echt te hijgen en te puffen om terug in haar ritme te komen. Wanneer ze die krijgt op een moment dat ze wakker is, heeft ze daar veel minder last van.

In ieder geval blijf ik mijn hond graag zien, meer zelfs als vroeger en ze wordt dus nog meer verwend nu.

En mijn toekomstplannen, wel die zal in maar weeral ik de kast leggen, weeral loopt het mis, weeral . . . .

Ik hoop dat ze nog lang bij mij mag zijn, maar of ik hierna nog een hond zal nemen , ik weet het niet . . . . echt niet .. . . . .

En nu maar blijven "camperen" beneden in de zetel hé, een babyfoon plaatsen is geen oplossing, het duurt te lang voor ik beneden ben wanneer ik "iets zou horen" door dat ding, want gaan kijken doe je toch (ik toch) En de hond mee naar boven ? Daar is mijne trap te smal en te steil voor, stel je voor dat er iets gebeurt en ik krijg de hond niet naar beneden, daar sta je dan !

Ondertussen kan ik al voorspellen wanneer een aanval kortbij is, dan steekt ze zich ergens weg. Het klinkt misschien wel cru, maar wanneer ik niet thuis ben ben ik blij dat de hond in de bench zit, als ze dan een aanval krijgt is de kans op verwondingen het kleinst.

Door de frequentie van de aanvallen komt ze moeilijker bij haar positieven, moet meer moeite doen om normaal te kunnen ademen en haar gedrag is op dat moment ook niet echt te vertrouwen te noemen, Eens ze weer volledig "bij de hare" is (na enig geduld) is het terug mijn Clooneyke van vroeger, de vraag is . . . hoe lang nog.

Indien deze medicatie weer niet aanslaat, twijfel ik er zeer sterk aan of ze het einde van het jaar haalt, ik zal me maar al voorbereiden .. .

Ik kan alleen maar hopen dat het nu wel werkt en dat ik nog lang van haar capriolen mag genieten !!

Prijzen van medicijnen . . . . .

Iedereen moet zijn kost verdienen, dat begrijp ik ook wel, maar moet dat nu echt ten koste van de gezondheid van mens en dier ? Een tijdje terug ging ik naar de apotheek (voor de zoveelste keer) voor mijn woefke voor haar pillekes en druppelkes.Toen versprak de apotheker zich van prijs . . . " 15€ voor de druppelkes en 39€ voor de pillekes" zei ze, maar al gauw kwam ze daarop terug "sorry, 't is 23.50€ voor de druppelkes, dat is de verkoopsprijs" Awel mercie, 8€ verdienen op zo'n klein bedrag ??

Al diegene die daar staan en 85€ en meer betalen voor zo'n dooske met van die blauwe pillekes om eens "van de grond" te gaan, hoeveel verdiend onze vriend de apotheek dan daar aan ????

In ieder geval kosten die nieuwe medicijnen mij maar 2€ per doosje meer, ja ja, je leest het goed 2€, daarvoor 39€ en ze hielpen niet eens.

Geen wonder dat al die "doktoors" en aanverwanten in kassen van villa's kunnen wonen, en die klagen dan ook nog hé

Een terugblik op rare momenten in 2009

Op een mooie zomerse dinsdagavond stapte ik van de trein in Haaltert, om te gaan trainen met de hond (jawel, zulke maffe dingen durf ik wel te doen), en zat op een bank lekker in de zon te wachten tot mijn "trainer" mij kwam ophalen. De "taxi" kwam er aan en deed de deur open om de hond in haar "kotteke" te zetten en van het moment dat de hond wou instappen, hefte ze haar hoofd hoog in de lucht, begon heel hard de omgeving op te snuiven en plots glipte ze uit mijn handen en liep weg. Ik begon op de hond te roepen maar kwam niet, begon met ballekes te gooien maar kwam niet, William riep op de hond maar kwam niet, wij achter de hond aan, ik in volle paniek omdat de hond niet terugkwam, op niks reageerde. Moet je weten dat het stationnetje volledig "open" is, geen hekken, muren helemaal niets en daar komen veel treinen voorbij en is aan een zeer dukke baan gelegen.

Plots kwam William met mijn hond tevoorschijn aan de ketting. Clooney liep raar, en ik had het niet door, niemand trouwens.

Op dat moment dacht ik dat Clooney mijne trainer wou ontwijken, omdat de week daarvoor op de training niet zelf met de hond had gewerkt en het er soms wat bruut aan toe ging en Clooney het afbolde, naar mij toe. "ze moet er maar tegen kunnen" was het dan "Stop er maar mee, zo hoeft het niet" zei ik dan weer.

Af en toe tijdens het pakwerk reageerde de hond anders dan anders en dan vroeg men steeds "komt die soms loops te staan ? Of heeft die pas loops geweest ?" of ook "Wat is er allemaal gebeurd in 't kot bij jullie op de club ? "

Zelfs tijdens het speuren kwam ze af en toe in de problemen, en speuren heeft ze altijd super gedaan, het zit immers in de genen, een cadeauke van haar papa Eros.

Nu, een paar jaartjes later besef ik nu wat er al langer aan de hand moest geweest zijn, alleen in zag het niet en een ander begreep haar soms raar gedrag ook niet, wat ben ik toch een STOEMME STOEMME TRUT en wat heb ik DIKKE DIKKE SPIJT dat Clooney soms te hard werd aangepakt, het beest kon (en kan) er godverdomme niets aan doen.

Ik ben al veel honden in mijn leven tegengekomen met allerlei ziektes en gebreken, maar eentje met epilepsie, dat is voor mij de eerste keer

Lijstje van aanvalletjes :

13/3 eerste aanval die ik met mijn eigen ogen gezien heb om 05u30

22/3 om 04u30

6/4 ergens tussen 10 en 14u, het schuim plakte overal

18/4 eerste bezoek aan de DA voor bloed en mest onderzoek en bespreking medicijnen

30/4 om 18u

1/5 om 02u30

1/5 om 05u10

1/5 om 06u30 en dit na 10 dagen medicijnen !!

2/5 uitvoerig aan de telefoon gehangen voor aanpassing medicijnen en andere dingen

13/5 tussen 12 en 17u,bewijs lag in de bench

13/5 om 17u50

14/5 om 00u10

14/5 om 06u10

16/5 weer eens uitvoerig aan de telefoon gehangen voor aanpassing medicijnen

4/6 ergens in de loop van de dag, genoeg bewijzen gevonden in de bench

26/6 weer van dat, ergens in de loop van de dag !

26/6 om 21u20

26/9 om 22u45

27/6 om 00u40

27/6 om 06u30

Deze serie aanvallen hebben haar een ferme klop gegeven, ze heeft duidelijk last van haar evewicht, ik bedoel dat haar achterhand gemakkelijk onderuit gaat tijdens het spelen. Binnen in huis heeft ze het ook moeilijk op de tegelvloeren, dan gaan de beentjes vaak wijd open à la Clijsters, klinkt misschien leuk, maar dat is het echt niet !

DUS . . .

Nu ben ik het beu en heb een andere DA gecontacteerd en ze staat nu volledig onder andere medicatie.

Sommigen van jullie zullen zeggen " ik had al lang van DA veranderd" maar dat is weer een ander verhaal, want zo simpel is het allemaal niet !

24/7 Ik zit hier vol spanning, het is nu 4 weken geleden . . . zouden deze medicijnen dan toch helpen ???????

Afwachten dus . . .

Haar evenwicht is wel wat verbeterd, maar ik zit hier nu wel terug met een pup in huis ;-))

Alles terug pikken, alles terug ontdekken met de neus, en mij achtervolgen waar ik ook ga.

Het is nu 14u30 en ga een filmke opzetten, mij knus installeren in de zetel MET mijne Clooney natuurlijk, inclusief de nodige hapjes en drankjes ( voor ons alle twee ;-))

30/7 5 weken nu ;-))

Het gaat voorlopig bangelijk goed, behalve die evenwichtsstoornissen. Het is volop ruitijd, dus veelvuldig borstelen is de boodschap, maar ze valt altijd om . . . en dan staat ze daar met zo'n onschuldig smoeleke naar mij te kijken van " ik kan er niets aan doen zénné"

9/8 weeral een weekje verder, het gaat de goede kant uit ;-))

6 weken geen epi maar ze is wel fel vermagerd alhoewel ze de oren van mijn kop vreet, nu dat weer :-(

Die vraatzucht, blijkt dus normaal te zijn voor honden met epi, dat vermageren ... wel z' is nooit een brede geweest.

29/8 ergens tussen 12 en 16u30, een aanvalleke, ik was niet thuis, maar haar bench lag overhoop en had ademhalingsproblemen, zoals die er altijd zijn na iedere aanval dus kon dat nog niet lang geleden gebeurd zijn.

29/8 17u05 weer eentje, het begin van de aanval was griezelig, zo had ik het nog nooit gezien. Het was net een Alien die naast mij stond, opengesperde muil, de lippen volledig opgetrokken en de zever liep er uit terwijl haar kop op en neer schudde. Nu maakte ze er ook lawaai bij, iets tussen gegrom en "gezang", moeilijk neer te schrijven wat het was. Ik voelde mij net Sigourney Weaver die door een Alien werd aangevallen :-(

Dan stond ze plots volledig recht op haar achterpoten en viel pardoes steil achterover op haar rug. Anders valt ze zijdelings omver, dus mijn verbazing was groot dat ze zo achterover sloeg en trachtte haar nog op te vangen maar dat lukte niet echt.

Gelukkig dat de aanvalletjes kort zijn, na een tweetal minuutjes komt ze weer bij. Recupereren duur langer.

Nu, ik mag niet klagen, er waren immers twee maanden tussen de aanvallen dus het gaat erop vooruit .

Nu weeral met aftellen beginnen, was van plan om terug in mijn beddeke te gaan slapen omdat het zo goed ging, maar het zal toch bij de zetel blijven. Ach ja, dat wordt je wel gewoon hé . . . . alleen mijn ruggeske wringt serieus tegen.

29/9 Ondertussen zijn we weeral een maandje verder en het gaat goed. De dierenarts is juist op bezoek geweest, gewoon voor de jaarlijkse spuitjes en hij vertelde mij dat mijn woefke er toch goed uit zag. Nog wat gepraat over epi , bloedlijnen en "combinaties".

Als je ze nu zou zien zou je niet eens denken dat de hond epi heeft, toch niet sinds ze die andere medicijnen heeft. Clooney ziet er gewoon super uit, enthousiast en de evenwichtsstoornissen zijn drastisch verminderd !!

En nu aftellen maar . . . of moet ik zeggen optellen hoe lang de aanvallen uitblijven, 't is maar hoe je het bekijkt.

Ik ga ze nu weer eens goed verwennen, d.w.z. een filmke opzetten en ons beide nestelen in de zetel, ik met de nodige hapjes en drankjes en zij met een grote dikke vette kluif ( die rap zal op zijn ;-))

5/10 weeral een weekje verder in de goede richting maar nu duikt er een ander probleem op. Niet met de hond, maar met de omgeving hier. In het Geelse zijn er al verschillende honden vergiftigd, gaan wandelen vraagt extra aandacht, ik denk er aan om mijn woefke gewoon hier bij mij "binnen" te houden, aloewel mijn "tuintje" maar 800 m2 is ;-))

Mijn woorden waren nog niet koud en. . . bingo, een aanvalletje . . . zucht . . . .dubbele zucht . . . .

29/10 bingo :-(( ze komen precies terug korter na mekaar , zucht ... .dubbele zucht .. . .

9/11 :-(( we gaan terug achteruit . . . . . godverdoemme . . . .

21/11 :-(( om 8u 's morgens, een half uurtje na dat ze gegeten heeft

De vraatzucht wordt alsmaar erger na de aanvallen, we zijn op dit moment een uur later en ze is nog steeds "op jacht" naar alles wat ook eetbaar kan zijn, waar het ook staat, het is gewoon weg, zelfs een karton met eieren dat in de keuken stond. Ze loopt alsmaar rond, op jacht, op zoek, zelfs de vensterbanken worden "onderzocht", de "poempbak" is ook niet veilig meer, zoek, zoek zoek , ze springt overal op : tafel, aanrecht, dressoir . . zucht, driedubbele zucht . . . .

straks gaan werken, ik hoop dat ze tegen die tijd " uitgeraasd" is

27/12 ofwel gaat het goed, ofwel heb ik aanvalletjes gemist . . . . ik durf niets meer uit te spreken . . .

22/1/2012 we zitten al een paar weken in het nieuwe jaar.

Was naar een film aan't kijken : Dante's Peak, euh kijken was wel veel gezegd, was dus weeral in't slaap gevallen .

Om 0u30 werd ik wakker, ik dacht bij mezelf : amaai diene vulkaan doet wel lelijk zeg !

Het was dus mijne Clooney die een aanval had, ze lag op haar kussen ( wat ze raar of zelden doet) en haar poten schuurden tegen de muur aan. Eens bijgekomen, direct naar buiten toe ( 't is maar voor de piskes en kakses)

Dan maar weeral wat vertroetelen maar niet voor lang :

0u40 de volgende aanval

0u50 weeral van dat, toen kreeg ik het wel zwaar, weeral zitten "bleiten" want drie aanvallen op 20 minuten " trop is teveel en teveel is trop"

23/1 'T is avond. Ben nu bijna twee dagen wakker, heb barstende koppijn en ben doodop. Ik hoop vannacht toch enkele uurtjes te kunnen slapen, tja, ik wordt ook al een dagje ouder hé

Een ding is wel zeker, ik kan niet meer tegen die epi-aanvallen aan kijken, ze heeft hoe langer hoe meer last om bij te komen, zeker na drie zo kort op mekaar. Het is gewoon verschrikkelijk om zo hulpeloos te moeten toekijken, ge kunt er godverdomme niets aan doen op dat moment !!!

Twee dagen na de aanval had ze weeral diarree, voor de zoveelste keer, en er zal weeral bloed bij (voor de zoveelste keer), dus dierenarts gebeld (voor de zoveelste keer), dus aan de medicatie ( voor de zoveelste keer).

Het zou wel eens kunnen dat die darmkwaaltjes en haar epi-aanvallen met elkaar te maken hebben, was mij nooit opgevallen dus omdat ze immers zoveel epi-aanvallen gehad heeft (die ik gezien heb).

Resultaat : wat spuitjes en 15 dagen zwaar aan de medicijnen en mijn "boehkouding" verdubbelen, dus ook alle diaree gevallen tellen en kijken of er inderdaad een link zou zijn tussen die twee.

2/2 om 7u45 in de morgen, PATAT een aanval :-(( en wat denk je ??? enkele uurtjes later : diarree !! Heeft maar 1 dag geduurd maar het was niet " al te plat ". Soms kan haar diarree verschrikkelijk zijn dat het er echt uit spuit, net zoals een hoge druk reiniger !

Het doet mij veel denken aan Snap, mijn allereerste hond met dezelfde darmproblemen, en dat was ook niet goed afgelopen . . . .

13/2 7u25 godverdoemme hé . . . en dan zeggen ze dat honden niet op hun tong bijten tijdens een aanval, de mijne vandaag dus wel ! Ze schudde met haar kop toen ze weer bij kwam en de spetters bloed vlogen in het rond, doordat ze zware ademhalingsproblemen had dacht ik dat het uit haar neus kwam, maar neen ze had op haar tong gebeten. Bwa ja, dat kan er dan ook nog maar bij hé, godverdoemme goedverdoemme , godverdoemme toch hé !!!

En als er nog ene durft zeggen "dat is van de stress" dan ga ik toch alles bijeen brullen zénné !!

Ik kan moeilijk geloven dat een hond tijdens de slaap een aanval krijgt, dat het van de stress is

Ik kan moeilijk geloven dat een hond die bij mij in de zetel ligt, op mijne schoot of in mijn armen of whatever, een aanval krijgt, dat het van de stress is

En ik zit hier weeral te janken . . . .

En ondertussen staat ze hier met haar onschuldige oogjes naar mij te kijken, ik vraag me af wat zo'n hond dan denkt en/of voelt . . . .

Dus, weeral al "bleitend" aan de telefoon gehangen met de DA en na overleg met de met de DA, die dan op zijn beurt regelmatig overlegt met een dierenkliniek in het Antwerpse omtrent mijn Clooney-ke , is er besloten om de medicatie drastisch te verdrievoudigen. Aangzien de aanvallen niet onder controle te krijgen zijn met de "normale" dosis moet ik een week driedubbele medicatie geven, om nadien weer af te bouwen naar dubbele dosis ( indien er geen aanvallen optreden)

Om terug te komen van dat "op haar tong bijten" normaal gezien bijten honden niet op hun tong, maar voldens de DA is dat gekomen doordat ze een aanval heeft gekregen van de ergste categorie, de spieren zijn dan extra opgespannen , zo sterk verkrampt dat de bek dicht klapt, met alle gevolden vandien.

We zijn nu een paar dagen verder en Clooney heeft duidelijk last van evenwichtsstoornissen, ze staat niet meer vast op haar poten,struikelt heel dikwijls, springen is ook nefast want als ze neer komt plakt ze letterlijk tegen de grond, met springen bedoel ik "in en uit de zetel" dus helemaal niet hoog. achter een balleke aan rennen is ook uit den boze, want "stoppen" is ook nefast.

8/3 Het gaat nu 2 weken verrassend goed, behalve dat ze 2x bloed gekakt heeft, met een tussenperiode van 10 dagen. Telkens maar 1 dag, met de nodige slijmen er bij.

Kan al terug met een balleke gooien en ze kan terug in en uit de zetel, m.a.w. ik heb terug een kangoeroe in huis !!!

Maar uit ervaring komen na die "opflakkeringen" gewoonlijk terug slechtere dagen, of zou het nu eidelijk zover zijn dat er toch een permanente beterschap in zicht is ????

Who knows . . . . .

Waar ik voor vreesde, is dus gebeurd. Een paar weken was ze "normaal", ze kon achter een balleke aan rennen en alle andere kuren uitvoeren die ze voorheen deed, maar helaas was dat ook weeral voor een korte periode.

op 18/3 weeral een aanvalleke;

De medicijnen werden dus weeral verhoogd, maar helaas , het mag niet baten.

Ik had weeral zitten janken op de wedstrijd, en dan met Pasen nog wel. Ik had al eens aan de DA gevraagd, om Clooney te laten gaan, maar deze wou niet, " probeer nog eens met een aangepaste medicatie" was het antwoord dan.

Sommige collega's en "spelers" hadden voorgesteld om hun DA te contacteren voor in het geval dat mijn DA mij niet zou helpen, want ik zag het niet meer zitten, IK alleen ken mijn hond en IK alleen kan dus oordelen of het wel verstandig is om mijn allerbeste maatje " vol te stoempen " met medicijnen die uiteindelijk niet meer effectief zijn.

Paasmaandag.

Ik zat in de kantine een SMS-ke te sturen naar mijn DA, met de melding dat de tijd definitief is aangebroken om mijn "boeleke" te laten gaan. . . . 5 minuten later had ik hem aan de telefoon , hij probeerde mij toch nog te overtuigen om weeral de medicatie aan te passen.

" Neen " zei ik, "de tijd is aangebroken, mijn hond is op, ze kan niet meer, het is over, ze mag van mij eindelijk gaan rusten, dat verdiend ze echt wel. Ik ben nu godverdomme al 30 jaar met honden bezig, ik kan echt wel uitmaken wanneer de tijd is gekomen om een hond uit zijn/haar lijden te verlossen. Ik blijf bij mijn standpunt !! "

Donderdag 12/4 komt hij dan toch langs . . . . .

Hierbij sluit ik dit hoofdstuk af en ga verder op een andere pagina :