Free counters!

Het krapuuleke van de gehoorzaamheid

Liberated Buddy

Border Collie

Den Buddy, alles behalve "nen simpele" Border. Hij is bij mij gekomen toen hij anderhalf jaar was. Ik was de derde eigenaar, en vroeg me af waarom deze hond weg moest. Na drie dagen wist ik het, zo koppig, verschrikkelijk dominant tegenover andere honden, zelfs pups ging hij te lijf. Eén ding was wel zeker, hij was een grote mensenvriend, zelfs kleine peuters mochten er aan trekken en sleuren, niets kon hem deren, maar "iets" op 4 poten, kop en staart .... hola, dan was het oppassen geblazen. Het rare was wel, tijdens de wedstrijden heeft hij nooit, maar dan ook nooit gevochten, zelfs nooit uitgedaagd. Maar eens je van 't terrein kwam , bingo ! Thuis viel dat goed mee, daar kende ieder zijn plaats. Als ik ging wandelen met de drie honden, gebeurde het wel eens dat de Border en de Barzoi ineen hingen. Ik kan je verzekeren dat was ambiance op 't straat !

Op wedstrijd gebeuren kon hij wel het bloed van onder mijn nagels krijgen, op training kon je hem nooit pakken. Véél te slim was hij, dat zwart-wit smeerlapke.

Ik hoor Mariëtte Vanherle nog altijd zeggen op de wedstrijd in Bonheiden (in de jaren stillekes) " Nancy, wees blij dat uwe hond, hond is gebleven" Menig andere keurmeesters moesten ook wel om dat zwart-wit geval lachen, ik zo direct niet.

Niettemin, heeft hij toch een deftige leeftijd van 13 jaar mogen bereiken.

Wees nu eerlijk, hij had toch zo'n lief schattig smoeleke hé.